Conjugation of wydalić
vɘˈda.lit͡ɕusunąć z ustroju szkodliwe produkty przemiany materii Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wydalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wydaliłem |
| ty | wydaliłeś |
| on / ona / ono | wydalił |
| my | wydaliliśmy |
| wy | wydaliliście |
| oni / one | wydalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wydaliłam |
| ty | wydaliłaś |
| on / ona / ono | wydaliła |
| my | wydaliłyśmy |
| wy | wydaliłyście |
| oni / one | wydaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wydaliło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie wydalił |
| oni / one | będą wydalili |
Tryb rozkazujący
| ty | wydal |
| my | wydalmy |
| wy | wydalcie |