Conjugation of wydębić
vɘˈdɛm.bit͡ɕsynonym of wymusić (“to force something on someone”) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wydębić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wydębiłem |
| ty | wydębiłeś |
| on / ona / ono | wydębił |
| my | wydębiliśmy |
| wy | wydębiliście |
| oni / one | wydębili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wydębiłam |
| ty | wydębiłaś |
| on / ona / ono | wydębiła |
| my | wydębiłyśmy |
| wy | wydębiłyście |
| oni / one | wydębiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wydębiło |
Czas przyszły
| ja | wydębię |
| ty | wydębisz |
| on / ona / ono | wydębi |
| my | wydębimy |
| wy | wydębicie |
| oni / one | wydębią |
Tryb rozkazujący
| ty | wydęb |
| my | wydębmy |
| wy | wydębcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.