Conjugation of wyczulić
vɘˈt͡ʂu.lit͡ɕto become sensitized physically or emotionally Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyczulić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyczuliłem |
| ty | wyczuliłeś |
| on / ona / ono | wyczulił |
| my | wyczuliliśmy |
| wy | wyczuliliście |
| oni / one | wyczulili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyczuliłam |
| ty | wyczuliłaś |
| on / ona / ono | wyczuliła |
| my | wyczuliłyśmy |
| wy | wyczuliłyście |
| oni / one | wyczuliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyczuliło |
Czas przyszły
| ja | wyczulę |
| ty | wyczulisz |
| on / ona / ono | wyczuli |
| my | wyczulimy |
| wy | wyczulicie |
| oni / one | wyczulą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyczul |
| my | wyczulmy |
| wy | wyczulcie |