Conjugation of wyblaknąć
vɘˈblak.nɔɲt͡ɕto fade (to lose freshness, brightness) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyblaknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyblakłem |
| ty | wyblakłeś |
| on / ona / ono | wyblakł |
| my | wyblakliśmy |
| wy | wyblakliście |
| oni / one | wyblakli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyblakłam |
| ty | wyblakłaś |
| on / ona / ono | wyblakła |
| my | wyblakłyśmy |
| wy | wyblakłyście |
| oni / one | wyblakły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyblakło |
Czas przyszły
| ja | wyblaknę |
| ty | wyblakniesz |
| on / ona / ono | wyblaknie |
| my | wyblakniemy |
| wy | wyblakniecie |
| oni / one | wyblakną |
Tryb rozkazujący
| ty | wyblaknij |
| my | wyblaknijmy |
| wy | wyblaknijcie |