Conjugation of wybielić
vɘˈbjɛ.lit͡ɕusprawiedliwić czyjeś zachowanie przed innymi osobami (niekoniecznie zaprzeczając dokonania czynu kontrowesyjnego) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybielić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybieliłem |
| ty | wybieliłeś |
| on / ona / ono | wybielił |
| my | wybieliliśmy |
| wy | wybieliliście |
| oni / one | wybielili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybieliłam |
| ty | wybieliłaś |
| on / ona / ono | wybieliła |
| my | wybieliłyśmy |
| wy | wybieliłyście |
| oni / one | wybieliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybieliło |
Czas przyszły
| ja | wybielę |
| ty | wybielisz |
| on / ona / ono | wybieli |
| my | wybielimy |
| wy | wybielicie |
| oni / one | wybielą |
Tryb rozkazujący
| ty | wybiel |
| my | wybielmy |
| wy | wybielcie |