Conjugation of wybaczać
/vɘˈba.t͡ʂat͡ɕ/dawać przebaczenie, odpuszczać winę Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wybaczać |
Czas teraźniejszy
| ja | wybaczam |
| ty | wybaczasz |
| on / ona / ono | wybacza |
| my | wybaczamy |
| wy | wybaczacie |
| oni / one | wybaczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybaczałem |
| ty | wybaczałeś |
| on / ona / ono | wybaczał |
| my | wybaczaliśmy |
| wy | wybaczaliście |
| oni / one | wybaczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybaczałam |
| ty | wybaczałaś |
| on / ona / ono | wybaczała |
| my | wybaczałyśmy |
| wy | wybaczałyście |
| oni / one | wybaczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybaczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wybaczał |
| ty | będziesz wybaczał |
| on / ona / ono | będzie wybaczał |
| my | będziemy wybaczali |
| wy | będziecie wybaczali |
| oni / one | będą wybaczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wybaczała |
| ty | będziesz wybaczała |
| on / ona / ono | będzie wybaczała |
| my | będziemy wybaczały |
| wy | będziecie wybaczały |
| oni / one | będą wybaczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wybaczało |
Tryb rozkazujący
| ty | wybaczaj |
| my | wybaczajmy |
| wy | wybaczajcie |