Conjugation of wyżywić
vɘˈʐɘ.vit͡ɕto feed off, to board (to provide oneself with meals) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyżywić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyżywiłem |
| ty | wyżywiłeś |
| on / ona / ono | wyżywił |
| my | wyżywiliśmy |
| wy | wyżywiliście |
| oni / one | wyżywili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyżywiłam |
| ty | wyżywiłaś |
| on / ona / ono | wyżywiła |
| my | wyżywiłyśmy |
| wy | wyżywiłyście |
| oni / one | wyżywiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyżywiło |
Czas przyszły
| ja | wyżywię |
| ty | wyżywisz |
| on / ona / ono | wyżywi |
| my | wyżywimy |
| wy | wyżywicie |
| oni / one | wyżywią |
Tryb rozkazujący
| ty | wyżyw |
| my | wyżywmy |
| wy | wyżywcie |