Conjugation of wyświechtać
vɘˈɕfjɛx.tat͡ɕutracić wartość przez używanie, powtarzanie się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyświechtać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyświechtałem |
| ty | wyświechtałeś |
| on / ona / ono | wyświechtał |
| my | wyświechtaliśmy |
| wy | wyświechtaliście |
| oni / one | wyświechtali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyświechtałam |
| ty | wyświechtałaś |
| on / ona / ono | wyświechtała |
| my | wyświechtałyśmy |
| wy | wyświechtałyście |
| oni / one | wyświechtały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyświechtało |
Czas przyszły
| ja | wyświechtam |
| ty | wyświechtasz |
| on / ona / ono | wyświechta |
| my | wyświechtamy |
| wy | wyświechtacie |
| oni / one | wyświechtają |
Tryb rozkazujący
| ty | wyświechtaj |
| my | wyświechtajmy |
| wy | wyświechtajcie |