Conjugation of wyłudzić
vɘˈwu.d͡ʑit͡ɕpodstępnie, chytrze uzyskać coś od kogoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyłudzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyłudziłem |
| ty | wyłudziłeś |
| on / ona / ono | wyłudził |
| my | wyłudziliśmy |
| wy | wyłudziliście |
| oni / one | wyłudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyłudziłam |
| ty | wyłudziłaś |
| on / ona / ono | wyłudziła |
| my | wyłudziłyśmy |
| wy | wyłudziłyście |
| oni / one | wyłudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyłudziło |
Czas przyszły
| ja | wyłudzę |
| ty | wyłudzisz |
| on / ona / ono | wyłudzi |
| my | wyłudzimy |
| wy | wyłudzicie |
| oni / one | wyłudzą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyłudź |
| my | wyłudźmy |
| wy | wyłudźcie |