Conjugation of wyłajać
vɘˈwa.jat͡ɕto upbraid, to scold severely, to chew out Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyłajać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyłajałem |
| ty | wyłajałeś |
| on / ona / ono | wyłajał |
| my | wyłajaliśmy |
| wy | wyłajaliście |
| oni / one | wyłajali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyłajałam |
| ty | wyłajałaś |
| on / ona / ono | wyłajała |
| my | wyłajałyśmy |
| wy | wyłajałyście |
| oni / one | wyłajały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyłajało |
Czas przyszły
| ja | wyłaję |
| ty | wyłajesz |
| on / ona / ono | wyłaje |
| my | wyłajemy |
| wy | wyłajecie |
| oni / one | wyłają |
Tryb rozkazujący
| ty | wyłaj |
| my | wyłajmy |
| wy | wyłajcie |