Conjugation of wyćwiczyć
vɘˈt͡ɕfi.t͡ʂɘt͡ɕto drill, to exercise, to school, to train Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyćwiczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyćwiczyłem |
| ty | wyćwiczyłeś |
| on / ona / ono | wyćwiczył |
| my | wyćwiczyliśmy |
| wy | wyćwiczyliście |
| oni / one | wyćwiczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyćwiczyłam |
| ty | wyćwiczyłaś |
| on / ona / ono | wyćwiczyła |
| my | wyćwiczyłyśmy |
| wy | wyćwiczyłyście |
| oni / one | wyćwiczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyćwiczyło |
Czas przyszły
| ja | wyćwiczę |
| ty | wyćwiczysz |
| on / ona / ono | wyćwiczy |
| my | wyćwiczymy |
| wy | wyćwiczycie |
| oni / one | wyćwiczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wyćwicz |
| my | wyćwiczmy |
| wy | wyćwiczcie |