Conjugation of wtaszczyć
ˈftaʂ.t͡ʂɘt͡ɕto hoist (to lift something heavy with difficulty) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wtaszczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wtaszczyłem |
| ty | wtaszczyłeś |
| on / ona / ono | wtaszczył |
| my | wtaszczyliśmy |
| wy | wtaszczyliście |
| oni / one | wtaszczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wtaszczyłam |
| ty | wtaszczyłaś |
| on / ona / ono | wtaszczyła |
| my | wtaszczyłyśmy |
| wy | wtaszczyłyście |
| oni / one | wtaszczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wtaszczyło |
Czas przyszły
| ja | wtaszczę |
| ty | wtaszczysz |
| on / ona / ono | wtaszczy |
| my | wtaszczymy |
| wy | wtaszczycie |
| oni / one | wtaszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wtaszcz |
| my | wtaszczmy |
| wy | wtaszczcie |