Conjugation of wtargnąć
ˈftarɡ.nɔɲt͡ɕnagle przedostać się gdzieś niezgodnie z oczekiwaniami Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wtargnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wtargnąłem |
| ty | wtargnąłeś |
| on / ona / ono | wtargnął |
| my | wtargnęliśmy |
| wy | wtargnęliście |
| oni / one | wtargnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wtargnęłam |
| ty | wtargnęłaś |
| on / ona / ono | wtargnęła |
| my | wtargnęłyśmy |
| wy | wtargnęłyście |
| oni / one | wtargnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wtargnęło |
Czas przyszły
| ja | wtargnę |
| ty | wtargniesz |
| on / ona / ono | wtargnie |
| my | wtargniemy |
| wy | wtargniecie |
| oni / one | wtargną |
Tryb rozkazujący
| ty | wtargnij |
| my | wtargnijmy |
| wy | wtargnijcie |