Conjugation of wstydzić
ˈfstɘ.d͡ʑit͡ɕto feel ashamed, to feel embarrassed Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wstydzić |
Czas teraźniejszy
| ja | wstydzę |
| ty | wstydzisz |
| on / ona / ono | wstydzi |
| my | wstydzimy |
| wy | wstydzicie |
| oni / one | wstydzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wstydziłem |
| ty | wstydziłeś |
| on / ona / ono | wstydził |
| my | wstydziliśmy |
| wy | wstydziliście |
| oni / one | wstydzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wstydziłam |
| ty | wstydziłaś |
| on / ona / ono | wstydziła |
| my | wstydziłyśmy |
| wy | wstydziłyście |
| oni / one | wstydziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wstydziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wstydził |
| ty | będziesz wstydził |
| on / ona / ono | będzie wstydził |
| my | będziemy wstydzili |
| wy | będziecie wstydzili |
| oni / one | będą wstydzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wstydziła |
| ty | będziesz wstydziła |
| on / ona / ono | będzie wstydziła |
| my | będziemy wstydziły |
| wy | będziecie wstydziły |
| oni / one | będą wstydziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wstydziło |
Tryb rozkazujący
| ty | wstydź |
| my | wstydźmy |
| wy | wstydźcie |