Conjugation of współczuć
ˈfspuw.t͡ʂut͡ɕczuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | współczuć |
Czas teraźniejszy
| ja | współczuję |
| ty | współczujesz |
| on / ona / ono | współczuje |
| my | współczujemy |
| wy | współczujecie |
| oni / one | współczują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | współczułem |
| ty | współczułeś |
| on / ona / ono | współczuł |
| my | współczuliśmy |
| wy | współczuliście |
| oni / one | współczuli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | współczułam |
| ty | współczułaś |
| on / ona / ono | współczuła |
| my | współczułyśmy |
| wy | współczułyście |
| oni / one | współczuły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | współczuło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę współczuł |
| ty | będziesz współczuł |
| on / ona / ono | będzie współczuł |
| my | będziemy współczuli |
| wy | będziecie współczuli |
| oni / one | będą współczuli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę współczuła |
| ty | będziesz współczuła |
| on / ona / ono | będzie współczuła |
| my | będziemy współczuły |
| wy | będziecie współczuły |
| oni / one | będą współczuły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie współczuło |
Tryb rozkazujący
| ty | współczuj |
| my | współczujmy |
| wy | współczujcie |