Conjugation of wprawiać
/ˈfpra.vjat͡ɕ/ćwiczeniami wdrażać kogoś, coś do czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wprawiać |
Czas teraźniejszy
| ja | wprawiam |
| ty | wprawiasz |
| on / ona / ono | wprawia |
| my | wprawiamy |
| wy | wprawiacie |
| oni / one | wprawiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wprawiałem |
| ty | wprawiałeś |
| on / ona / ono | wprawiał |
| my | wprawialiśmy |
| wy | wprawialiście |
| oni / one | wprawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wprawiałam |
| ty | wprawiałaś |
| on / ona / ono | wprawiała |
| my | wprawiałyśmy |
| wy | wprawiałyście |
| oni / one | wprawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wprawiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wprawiał |
| ty | będziesz wprawiał |
| on / ona / ono | będzie wprawiał |
| my | będziemy wprawiali |
| wy | będziecie wprawiali |
| oni / one | będą wprawiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wprawiała |
| ty | będziesz wprawiała |
| on / ona / ono | będzie wprawiała |
| my | będziemy wprawiały |
| wy | będziecie wprawiały |
| oni / one | będą wprawiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wprawiało |
Tryb rozkazujący
| ty | wprawiaj |
| my | wprawiajmy |
| wy | wprawiajcie |