Conjugation of wpierniczyć
fpjɛrˈɲi.t͡ʂɘt͡ɕto beat someone up (to give a severe beating to someone; to assault someone violently with repeated blows) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wpierniczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wpierniczyłem |
| ty | wpierniczyłeś |
| on / ona / ono | wpierniczył |
| my | wpierniczyliśmy |
| wy | wpierniczyliście |
| oni / one | wpierniczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wpierniczyłam |
| ty | wpierniczyłaś |
| on / ona / ono | wpierniczyła |
| my | wpierniczyłyśmy |
| wy | wpierniczyłyście |
| oni / one | wpierniczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wpierniczyło |
Czas przyszły
| ja | wpierniczę |
| ty | wpierniczysz |
| on / ona / ono | wpierniczy |
| my | wpierniczymy |
| wy | wpierniczycie |
| oni / one | wpierniczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wpiernicz |
| my | wpierniczmy |
| wy | wpierniczcie |