HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← wonieć — definición

Conjugation of wonieć

Regular CEFR B1
/ˈvɔ.ɲɛt͡ɕ/

wydzielać woń, zapach Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
wonieć
Czas teraźniejszy
ja wonieję
ty woniejesz
on / ona / ono wonieje
my woniejemy
wy woniejecie
oni / one wonieją
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja woniałem
ty woniałeś
on / ona / ono woniał
my wonieliśmy
wy wonieliście
oni / one wonieli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja woniałam
ty woniałaś
on / ona / ono woniała
my woniałyśmy
wy woniałyście
oni / one woniały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono woniało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę woniał
ty będziesz woniał
on / ona / ono będzie woniał
my będziemy wonieli
wy będziecie wonieli
oni / one będą wonieli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę woniała
ty będziesz woniała
on / ona / ono będzie woniała
my będziemy woniały
wy będziecie woniały
oni / one będą woniały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie woniało
Tryb rozkazujący
ty woniej
my woniejmy
wy woniejcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary