Conjugation of wojować
/vɔˈjɔ.vat͡ɕ/prowadzić z kimś spory o coś, zwalczać coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wojować |
Czas teraźniejszy
| ja | wojuję |
| ty | wojujesz |
| on / ona / ono | wojuje |
| my | wojujemy |
| wy | wojujecie |
| oni / one | wojują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wojowałem |
| ty | wojowałeś |
| on / ona / ono | wojował |
| my | wojowaliśmy |
| wy | wojowaliście |
| oni / one | wojowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wojowałam |
| ty | wojowałaś |
| on / ona / ono | wojowała |
| my | wojowałyśmy |
| wy | wojowałyście |
| oni / one | wojowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wojowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wojował |
| ty | będziesz wojował |
| on / ona / ono | będzie wojował |
| my | będziemy wojowali |
| wy | będziecie wojowali |
| oni / one | będą wojowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wojowała |
| ty | będziesz wojowała |
| on / ona / ono | będzie wojowała |
| my | będziemy wojowały |
| wy | będziecie wojowały |
| oni / one | będą wojowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wojowało |
Tryb rozkazujący
| ty | wojuj |
| my | wojujmy |
| wy | wojujcie |