Conjugation of wołać
ˈvɔ.wat͡ɕwzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wołać |
Czas teraźniejszy
| ja | wołam |
| ty | wołasz |
| on / ona / ono | woła |
| my | wołamy |
| wy | wołacie |
| oni / one | wołają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wołałem |
| ty | wołałeś |
| on / ona / ono | wołał |
| my | wołaliśmy |
| wy | wołaliście |
| oni / one | wołali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wołałam |
| ty | wołałaś |
| on / ona / ono | wołała |
| my | wołałyśmy |
| wy | wołałyście |
| oni / one | wołały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wołało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wołał |
| ty | będziesz wołał |
| on / ona / ono | będzie wołał |
| my | będziemy wołali |
| wy | będziecie wołali |
| oni / one | będą wołali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wołała |
| ty | będziesz wołała |
| on / ona / ono | będzie wołała |
| my | będziemy wołały |
| wy | będziecie wołały |
| oni / one | będą wołały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wołało |
Tryb rozkazujący
| ty | wołaj |
| my | wołajmy |
| wy | wołajcie |