Conjugation of wnikać
/ˈvɲi.kat͡ɕ/zgłębiać jakąś kwestię, próbować ją zrozumieć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wnikać |
Czas teraźniejszy
| ja | wnikam |
| ty | wnikasz |
| on / ona / ono | wnika |
| my | wnikamy |
| wy | wnikacie |
| oni / one | wnikają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wnikałem |
| ty | wnikałeś |
| on / ona / ono | wnikał |
| my | wnikaliśmy |
| wy | wnikaliście |
| oni / one | wnikali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wnikałam |
| ty | wnikałaś |
| on / ona / ono | wnikała |
| my | wnikałyśmy |
| wy | wnikałyście |
| oni / one | wnikały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wnikało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wnikał |
| ty | będziesz wnikał |
| on / ona / ono | będzie wnikał |
| my | będziemy wnikali |
| wy | będziecie wnikali |
| oni / one | będą wnikali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wnikała |
| ty | będziesz wnikała |
| on / ona / ono | będzie wnikała |
| my | będziemy wnikały |
| wy | będziecie wnikały |
| oni / one | będą wnikały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wnikało |
Tryb rozkazujący
| ty | wnikaj |
| my | wnikajmy |
| wy | wnikajcie |