Conjugation of wmówić
ˈvmu.vit͡ɕto make to believe, to gaslight (to repeat something many times to make someone believe something that may or may not be true) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wmówić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wmówiłem |
| ty | wmówiłeś |
| on / ona / ono | wmówił |
| my | wmówiliśmy |
| wy | wmówiliście |
| oni / one | wmówili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wmówiłam |
| ty | wmówiłaś |
| on / ona / ono | wmówiła |
| my | wmówiłyśmy |
| wy | wmówiłyście |
| oni / one | wmówiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wmówiło |
Czas przyszły
| ja | wmówię |
| ty | wmówisz |
| on / ona / ono | wmówi |
| my | wmówimy |
| wy | wmówicie |
| oni / one | wmówią |
Tryb rozkazujący
| ty | wmów |
| my | wmówmy |
| wy | wmówcie |