Conjugation of wkomponować
fkɔm.pɔˈnɔ.vat͡ɕto blend, to interlace, to weave (to incorporate into something bigger) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wkomponować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wkomponowałem |
| ty | wkomponowałeś |
| on / ona / ono | wkomponował |
| my | wkomponowaliśmy |
| wy | wkomponowaliście |
| oni / one | wkomponowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wkomponowałam |
| ty | wkomponowałaś |
| on / ona / ono | wkomponowała |
| my | wkomponowałyśmy |
| wy | wkomponowałyście |
| oni / one | wkomponowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wkomponowało |
Czas przyszły
| ja | wkomponuję |
| ty | wkomponujesz |
| on / ona / ono | wkomponuje |
| my | wkomponujemy |
| wy | wkomponujecie |
| oni / one | wkomponują |
Tryb rozkazujący
| ty | wkomponuj |
| my | wkomponujmy |
| wy | wkomponujcie |