Conjugation of wjebać
/ˈvjɛ.bat͡ɕ/to put someone in a difficult situation Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wjebać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wjebałem |
| ty | wjebałeś |
| on / ona / ono | wjebał |
| my | wjebaliśmy |
| wy | wjebaliście |
| oni / one | wjebali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wjebałam |
| ty | wjebałaś |
| on / ona / ono | wjebała |
| my | wjebałyśmy |
| wy | wjebałyście |
| oni / one | wjebały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wjebało |
Czas przyszły
| ja | wjebię |
| ty | wjebiesz |
| on / ona / ono | wjebie |
| my | wjebiemy |
| wy | wjebiecie |
| oni / one | wjebią |
Tryb rozkazujący
| ty | wjeb |
| my | wjebmy |
| wy | wjebcie |