HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← wiotczeć — definition

Conjugation of wiotczeć

Regular CEFR B2
ˈvjɔt.t͡ʂɛt͡ɕ

to lose elasticity, to become or go limp Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
wiotczeć
Czas teraźniejszy
ja wiotczeję
ty wiotczejesz
on / ona / ono wiotczeje
my wiotczejemy
wy wiotczejecie
oni / one wiotczeją
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja wiotczałem
ty wiotczałeś
on / ona / ono wiotczał
my wiotczeliśmy
wy wiotczeliście
oni / one wiotczeli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja wiotczałam
ty wiotczałaś
on / ona / ono wiotczała
my wiotczałyśmy
wy wiotczałyście
oni / one wiotczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono wiotczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę wiotczał
ty będziesz wiotczał
on / ona / ono będzie wiotczał
my będziemy wiotczeli
wy będziecie wiotczeli
oni / one będą wiotczeli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę wiotczała
ty będziesz wiotczała
on / ona / ono będzie wiotczała
my będziemy wiotczały
wy będziecie wiotczały
oni / one będą wiotczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie wiotczało
Tryb rozkazujący
ty wiotczej
my wiotczejmy
wy wiotczejcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary