HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← winić — definition

Conjugation of winić

Regular CEFR B2
ˈvi.ɲit͡ɕ

przypisywać komuś winę; oskarżać kogoś Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
winić
Czas teraźniejszy
ja winię
ty winisz
on / ona / ono wini
my winimy
wy winicie
oni / one winią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja winiłem
ty winiłeś
on / ona / ono winił
my winiliśmy
wy winiliście
oni / one winili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja winiłam
ty winiłaś
on / ona / ono winiła
my winiłyśmy
wy winiłyście
oni / one winiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono winiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę winił
ty będziesz winił
on / ona / ono będzie winił
my będziemy winili
wy będziecie winili
oni / one będą winili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę winiła
ty będziesz winiła
on / ona / ono będzie winiła
my będziemy winiły
wy będziecie winiły
oni / one będą winiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie winiło
Tryb rozkazujący
ty wiń
my wińmy
wy wińcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary