Conjugation of wieszać
ˈvjɛ.ʂat͡ɕumieszczać coś w taki sposób, że punkt zaczepienia znajduje się ponad jego środkiem ciężkości Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wieszać |
Czas teraźniejszy
| ja | wieszam |
| ty | wieszasz |
| on / ona / ono | wiesza |
| my | wieszamy |
| wy | wieszacie |
| oni / one | wieszają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wieszałem |
| ty | wieszałeś |
| on / ona / ono | wieszał |
| my | wieszaliśmy |
| wy | wieszaliście |
| oni / one | wieszali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wieszałam |
| ty | wieszałaś |
| on / ona / ono | wieszała |
| my | wieszałyśmy |
| wy | wieszałyście |
| oni / one | wieszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wieszało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wieszał |
| ty | będziesz wieszał |
| on / ona / ono | będzie wieszał |
| my | będziemy wieszali |
| wy | będziecie wieszali |
| oni / one | będą wieszali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wieszała |
| ty | będziesz wieszała |
| on / ona / ono | będzie wieszała |
| my | będziemy wieszały |
| wy | będziecie wieszały |
| oni / one | będą wieszały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wieszało |
Tryb rozkazujący
| ty | wieszaj |
| my | wieszajmy |
| wy | wieszajcie |