Conjugation of wiercić
ˈvjɛr.t͡ɕit͡ɕnie móc usiedzieć lub leżeć w jednej pozycji, poruszać się niespokojnie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wiercić |
Czas teraźniejszy
| ja | wiercę |
| ty | wiercisz |
| on / ona / ono | wierci |
| my | wiercimy |
| wy | wiercicie |
| oni / one | wiercą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wierciłem |
| ty | wierciłeś |
| on / ona / ono | wiercił |
| my | wierciliśmy |
| wy | wierciliście |
| oni / one | wiercili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wierciłam |
| ty | wierciłaś |
| on / ona / ono | wierciła |
| my | wierciłyśmy |
| wy | wierciłyście |
| oni / one | wierciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wierciło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wiercił |
| ty | będziesz wiercił |
| on / ona / ono | będzie wiercił |
| my | będziemy wiercili |
| wy | będziecie wiercili |
| oni / one | będą wiercili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wierciła |
| ty | będziesz wierciła |
| on / ona / ono | będzie wierciła |
| my | będziemy wierciły |
| wy | będziecie wierciły |
| oni / one | będą wierciły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wierciło |
Tryb rozkazujący
| ty | wierć |
| my | wierćmy |
| wy | wierćcie |