Conjugation of wiedzieć
ˈvjɛ.d͡ʑɛt͡ɕmieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wiedzieć |
Czas teraźniejszy
| ja | wiem |
| ty | wiesz |
| on / ona / ono | wie |
| my | wiemy |
| wy | wiecie |
| oni / one | wiedzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wiedziałem |
| ty | wiedziałeś |
| on / ona / ono | wiedział |
| my | wiedzieliśmy |
| wy | wiedzieliście |
| oni / one | wiedzieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wiedziałam |
| ty | wiedziałaś |
| on / ona / ono | wiedziała |
| my | wiedziałyśmy |
| wy | wiedziałyście |
| oni / one | wiedziały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wiedziało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wiedział |
| ty | będziesz wiedział |
| on / ona / ono | będzie wiedział |
| my | będziemy wiedzieli |
| wy | będziecie wiedzieli |
| oni / one | będą wiedzieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wiedziała |
| ty | będziesz wiedziała |
| on / ona / ono | będzie wiedziała |
| my | będziemy wiedziały |
| wy | będziecie wiedziały |
| oni / one | będą wiedziały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wiedziało |
Tryb rozkazujący
| ty | wiedz |
| my | wiedzmy |
| wy | wiedzcie |