Conjugation of wić
ˈvit͡ɕtworzyć coś splatając z wici (1.1), np. koszyk, wianek, gniazdo Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wić |
Czas teraźniejszy
| ja | wiję |
| ty | wijesz |
| on / ona / ono | wije |
| my | wijemy |
| wy | wijecie |
| oni / one | wiją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wiłem |
| ty | wiłeś |
| on / ona / ono | wił |
| my | wiliśmy |
| wy | wiliście |
| oni / one | wili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wiłam |
| ty | wiłaś |
| on / ona / ono | wiła |
| my | wiłyśmy |
| wy | wiłyście |
| oni / one | wiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wił |
| ty | będziesz wił |
| on / ona / ono | będzie wił |
| my | będziemy wili |
| wy | będziecie wili |
| oni / one | będą wili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wiła |
| ty | będziesz wiła |
| on / ona / ono | będzie wiła |
| my | będziemy wiły |
| wy | będziecie wiły |
| oni / one | będą wiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wiło |
Tryb rozkazujący
| ty | wij |
| my | wijmy |
| wy | wijcie |