Conjugation of wetrzeć
ˈvɛ.tʂɛt͡ɕto get rubbed in (to get absorbed into a surface as a result of pressure and moving something over it) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wetrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wtarłem |
| ty | wtarłeś |
| on / ona / ono | wtarł |
| my | wtarliśmy |
| wy | wtarliście |
| oni / one | wtarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wtarłam |
| ty | wtarłaś |
| on / ona / ono | wtarła |
| my | wtarłyśmy |
| wy | wtarłyście |
| oni / one | wtarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wtarło |
Czas przyszły
| ja | wetrę |
| ty | wetrzesz |
| on / ona / ono | wetrze |
| my | wetrzemy |
| wy | wetrzecie |
| oni / one | wetrą |
Tryb rozkazujący
| ty | wetrzyj |
| my | wetrzyjmy |
| wy | wetrzyjcie |