HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← walczyć — definition

Conjugation of walczyć

Regular CEFR A2
ˈval.t͡ʂɘt͡ɕ

toczyć walkę, uczestniczyć w walce Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
walczyć
Czas teraźniejszy
ja walczę
ty walczysz
on / ona / ono walczy
my walczymy
wy walczycie
oni / one walczą
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja walczyłem
ty walczyłeś
on / ona / ono walczył
my walczyliśmy
wy walczyliście
oni / one walczyli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja walczyłam
ty walczyłaś
on / ona / ono walczyła
my walczyłyśmy
wy walczyłyście
oni / one walczyły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono walczyło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę walczył
ty będziesz walczył
on / ona / ono będzie walczył
my będziemy walczyli
wy będziecie walczyli
oni / one będą walczyli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę walczyła
ty będziesz walczyła
on / ona / ono będzie walczyła
my będziemy walczyły
wy będziecie walczyły
oni / one będą walczyły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie walczyło
Tryb rozkazujący
ty walcz
my walczmy
wy walczcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary