Conjugation of wadzić
ˈva.d͡ʑit͡ɕdoprowadzać do nieporozumień; różnić kogoś z kimś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wadzić |
Czas teraźniejszy
| ja | wadzę |
| ty | wadzisz |
| on / ona / ono | wadzi |
| my | wadzimy |
| wy | wadzicie |
| oni / one | wadzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wadziłem |
| ty | wadziłeś |
| on / ona / ono | wadził |
| my | wadziliśmy |
| wy | wadziliście |
| oni / one | wadzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wadziłam |
| ty | wadziłaś |
| on / ona / ono | wadziła |
| my | wadziłyśmy |
| wy | wadziłyście |
| oni / one | wadziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wadziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wadził |
| ty | będziesz wadził |
| on / ona / ono | będzie wadził |
| my | będziemy wadzili |
| wy | będziecie wadzili |
| oni / one | będą wadzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wadziła |
| ty | będziesz wadziła |
| on / ona / ono | będzie wadziła |
| my | będziemy wadziły |
| wy | będziecie wadziły |
| oni / one | będą wadziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wadziło |
Tryb rozkazujący
| ty | wadź |
| my | wadźmy |
| wy | wadźcie |