Conjugation of wabić
ˈva.bit͡ɕwydawać głos nawołujący zwierzęta, udając ich głos (by je złapać) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wabić |
Czas teraźniejszy
| ja | wabię |
| ty | wabisz |
| on / ona / ono | wabi |
| my | wabimy |
| wy | wabicie |
| oni / one | wabią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wabiłem |
| ty | wabiłeś |
| on / ona / ono | wabił |
| my | wabiliśmy |
| wy | wabiliście |
| oni / one | wabili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wabiłam |
| ty | wabiłaś |
| on / ona / ono | wabiła |
| my | wabiłyśmy |
| wy | wabiłyście |
| oni / one | wabiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wabiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wabił |
| ty | będziesz wabił |
| on / ona / ono | będzie wabił |
| my | będziemy wabili |
| wy | będziecie wabili |
| oni / one | będą wabili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wabiła |
| ty | będziesz wabiła |
| on / ona / ono | będzie wabiła |
| my | będziemy wabiły |
| wy | będziecie wabiły |
| oni / one | będą wabiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wabiło |
Tryb rozkazujący
| ty | wab |
| my | wabmy |
| wy | wabcie |