Conjugation of wżenić
ˈvʐɛ.ɲit͡ɕto marry into (to become part of a family or a co-owner of a property, business, etc., by marriage) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wżenić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wżeniłem |
| ty | wżeniłeś |
| on / ona / ono | wżenił |
| my | wżeniliśmy |
| wy | wżeniliście |
| oni / one | wżenili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wżeniłam |
| ty | wżeniłaś |
| on / ona / ono | wżeniła |
| my | wżeniłyśmy |
| wy | wżeniłyście |
| oni / one | wżeniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wżeniło |
Czas przyszły
| ja | wżenię |
| ty | wżenisz |
| on / ona / ono | wżeni |
| my | wżenimy |
| wy | wżenicie |
| oni / one | wżenią |
Tryb rozkazujący
| ty | wżeń |
| my | wżeńmy |
| wy | wżeńcie |