Conjugation of włamać
ˈvwa.mat͡ɕdostać się siłą do zamkniętego budynku (pomieszczenia, skrytki, kasy itp.), niszcząc urządzenia zamykające Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | włamać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | włamałem |
| ty | włamałeś |
| on / ona / ono | włamał |
| my | włamaliśmy |
| wy | włamaliście |
| oni / one | włamali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | włamałam |
| ty | włamałaś |
| on / ona / ono | włamała |
| my | włamałyśmy |
| wy | włamałyście |
| oni / one | włamały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | włamało |
Czas przyszły
| ja | włamię |
| ty | włamiesz |
| on / ona / ono | włamie |
| my | włamiemy |
| wy | włamiecie |
| oni / one | włamią |
Tryb rozkazujący
| ty | włam |
| my | włammy |
| wy | włamcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.