Conjugation of wątpić
ˈvɔnt.pit͡ɕnie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wątpić |
Czas teraźniejszy
| ja | wątpię |
| ty | wątpisz |
| on / ona / ono | wątpi |
| my | wątpimy |
| wy | wątpicie |
| oni / one | wątpią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wątpiłem |
| ty | wątpiłeś |
| on / ona / ono | wątpił |
| my | wątpiliśmy |
| wy | wątpiliście |
| oni / one | wątpili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wątpiłam |
| ty | wątpiłaś |
| on / ona / ono | wątpiła |
| my | wątpiłyśmy |
| wy | wątpiłyście |
| oni / one | wątpiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wątpiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wątpił |
| ty | będziesz wątpił |
| on / ona / ono | będzie wątpił |
| my | będziemy wątpili |
| wy | będziecie wątpili |
| oni / one | będą wątpili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wątpiła |
| ty | będziesz wątpiła |
| on / ona / ono | będzie wątpiła |
| my | będziemy wątpiły |
| wy | będziecie wątpiły |
| oni / one | będą wątpiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wątpiło |
Tryb rozkazujący
| ty | wątp |
| my | wątpmy |
| wy | wątpcie |