Conjugation of uznawać
uˈzna.vat͡ɕstwierdzać, że ma się określone cechy, prawa lub pozycję Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | uznawać |
Czas teraźniejszy
| ja | uznaję |
| ty | uznajesz |
| on / ona / ono | uznaje |
| my | uznajemy |
| wy | uznajecie |
| oni / one | uznają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uznawałem |
| ty | uznawałeś |
| on / ona / ono | uznawał |
| my | uznawaliśmy |
| wy | uznawaliście |
| oni / one | uznawali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uznawałam |
| ty | uznawałaś |
| on / ona / ono | uznawała |
| my | uznawałyśmy |
| wy | uznawałyście |
| oni / one | uznawały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uznawało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę uznawał |
| ty | będziesz uznawał |
| on / ona / ono | będzie uznawał |
| my | będziemy uznawali |
| wy | będziecie uznawali |
| oni / one | będą uznawali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę uznawała |
| ty | będziesz uznawała |
| on / ona / ono | będzie uznawała |
| my | będziemy uznawały |
| wy | będziecie uznawały |
| oni / one | będą uznawały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie uznawało |
Tryb rozkazujący
| ty | uznawaj |
| my | uznawajmy |
| wy | uznawajcie |