Conjugation of utytłać
uˈtɘ.twat͡ɕto daub each other, to smudge each other Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | utytłać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | utytłałem |
| ty | utytłałeś |
| on / ona / ono | utytłał |
| my | utytłaliśmy |
| wy | utytłaliście |
| oni / one | utytłali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | utytłałam |
| ty | utytłałaś |
| on / ona / ono | utytłała |
| my | utytłałyśmy |
| wy | utytłałyście |
| oni / one | utytłały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | utytłało |
Czas przyszły
| ja | utytłam |
| ty | utytłasz |
| on / ona / ono | utytła |
| my | utytłamy |
| wy | utytłacie |
| oni / one | utytłają |
Tryb rozkazujący
| ty | utytłaj |
| my | utytłajmy |
| wy | utytłajcie |