Conjugation of utajnić
uˈtaj.ɲit͡ɕto classify (to declare something a secret, especially a government secret) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | utajnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | utajniłem |
| ty | utajniłeś |
| on / ona / ono | utajnił |
| my | utajniliśmy |
| wy | utajniliście |
| oni / one | utajnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | utajniłam |
| ty | utajniłaś |
| on / ona / ono | utajniła |
| my | utajniłyśmy |
| wy | utajniłyście |
| oni / one | utajniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | utajniło |
Czas przyszły
| ja | utajnię |
| ty | utajnisz |
| on / ona / ono | utajni |
| my | utajnimy |
| wy | utajnicie |
| oni / one | utajnią |
Tryb rozkazujący
| ty | utajnij |
| my | utajnijmy |
| wy | utajnijcie |