Conjugation of uszlachcić
uˈʂlax.t͡ɕit͡ɕto become ennobled, to obtain nobility Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uszlachcić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uszlachciłem |
| ty | uszlachciłeś |
| on / ona / ono | uszlachcił |
| my | uszlachciliśmy |
| wy | uszlachciliście |
| oni / one | uszlachcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uszlachciłam |
| ty | uszlachciłaś |
| on / ona / ono | uszlachciła |
| my | uszlachciłyśmy |
| wy | uszlachciłyście |
| oni / one | uszlachciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uszlachciło |
Czas przyszły
| ja | uszlachcę |
| ty | uszlachcisz |
| on / ona / ono | uszlachci |
| my | uszlachcimy |
| wy | uszlachcicie |
| oni / one | uszlachcą |
Tryb rozkazujący
| ty | uszlachcij |
| my | uszlachcijmy |
| wy | uszlachcijcie |