Conjugation of uszanować
u.ʂaˈnɔ.vat͡ɕokazać komuś lub czemuś należny szacunek Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uszanować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uszanowałem |
| ty | uszanowałeś |
| on / ona / ono | uszanował |
| my | uszanowaliśmy |
| wy | uszanowaliście |
| oni / one | uszanowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uszanowałam |
| ty | uszanowałaś |
| on / ona / ono | uszanowała |
| my | uszanowałyśmy |
| wy | uszanowałyście |
| oni / one | uszanowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uszanowało |
Czas przyszły
| ja | uszanuję |
| ty | uszanujesz |
| on / ona / ono | uszanuje |
| my | uszanujemy |
| wy | uszanujecie |
| oni / one | uszanują |
Tryb rozkazujący
| ty | uszanuj |
| my | uszanujmy |
| wy | uszanujcie |