Conjugation of ustrzec
ˈu.stʂɛt͡sto abide by, to observe (to follow or obey the custom, practice, or rules) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ustrzec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ustrzegłem |
| ty | ustrzegłeś |
| on / ona / ono | ustrzegł |
| my | ustrzegliśmy |
| wy | ustrzegliście |
| oni / one | ustrzegli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ustrzegłam |
| ty | ustrzegłaś |
| on / ona / ono | ustrzegła |
| my | ustrzegłyśmy |
| wy | ustrzegłyście |
| oni / one | ustrzegły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ustrzegło |
Czas przyszły
| ja | ustrzegę |
| ty | ustrzeżesz |
| on / ona / ono | ustrzeże |
| my | ustrzeżemy |
| wy | ustrzeżecie |
| oni / one | ustrzegą |
Tryb rozkazujący
| ty | ustrzeż |
| my | ustrzeżmy |
| wy | ustrzeżcie |