Conjugation of ustać
ˈu.stat͡ɕbędąc wpierw mętnym, stać się po pewnym czasie klarownym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ustać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ustałem |
| ty | ustałeś |
| on / ona / ono | ustał |
| my | ustaliśmy |
| wy | ustaliście |
| oni / one | ustali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ustałam |
| ty | ustałaś |
| on / ona / ono | ustała |
| my | ustałyśmy |
| wy | ustałyście |
| oni / one | ustały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ustało |
Czas przyszły
| ja | ustanę |
| ty | ustaniesz |
| on / ona / ono | ustanie |
| my | ustaniemy |
| wy | ustaniecie |
| oni / one | ustaną |
Tryb rozkazujący
| ty | ustań |
| my | ustańmy |
| wy | ustańcie |