Conjugation of uskoczyć
/uˈskɔ.t͡ʂɘt͡ɕ/to jump clear, to dodge by jumping Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uskoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uskoczyłem |
| ty | uskoczyłeś |
| on / ona / ono | uskoczył |
| my | uskoczyliśmy |
| wy | uskoczyliście |
| oni / one | uskoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uskoczyłam |
| ty | uskoczyłaś |
| on / ona / ono | uskoczyła |
| my | uskoczyłyśmy |
| wy | uskoczyłyście |
| oni / one | uskoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uskoczyło |
Czas przyszły
| ja | uskoczę |
| ty | uskoczysz |
| on / ona / ono | uskoczy |
| my | uskoczymy |
| wy | uskoczycie |
| oni / one | uskoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | uskocz |
| my | uskoczmy |
| wy | uskoczcie |