Conjugation of usłuchać
uˈswu.xat͡ɕto listen (accept advice or instructions), to obey Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | usłuchać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | usłuchałem |
| ty | usłuchałeś |
| on / ona / ono | usłuchał |
| my | usłuchaliśmy |
| wy | usłuchaliście |
| oni / one | usłuchali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | usłuchałam |
| ty | usłuchałaś |
| on / ona / ono | usłuchała |
| my | usłuchałyśmy |
| wy | usłuchałyście |
| oni / one | usłuchały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | usłuchało |
Czas przyszły
| ja | usłucham |
| ty | usłuchasz |
| on / ona / ono | usłucha |
| my | usłuchamy |
| wy | usłuchacie |
| oni / one | usłuchają |
Tryb rozkazujący
| ty | usłuchaj |
| my | usłuchajmy |
| wy | usłuchajcie |