Conjugation of urozmaicić
u.rɔz.maˈi.t͡ɕit͡ɕsprawić, że coś jest atrakcyjniejsze poprzez wprowadzenie rozmaitych elementów; uczynić różnorodnym, a przez to ciekawszym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | urozmaicić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | urozmaiciłem |
| ty | urozmaiciłeś |
| on / ona / ono | urozmaicił |
| my | urozmaiciliśmy |
| wy | urozmaiciliście |
| oni / one | urozmaicili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | urozmaiciłam |
| ty | urozmaiciłaś |
| on / ona / ono | urozmaiciła |
| my | urozmaiciłyśmy |
| wy | urozmaiciłyście |
| oni / one | urozmaiciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | urozmaiciło |
Czas przyszły
| ja | urozmaicę |
| ty | urozmaicisz |
| on / ona / ono | urozmaici |
| my | urozmaicimy |
| wy | urozmaicicie |
| oni / one | urozmaicą |
Tryb rozkazujący
| ty | urozmaić |
| my | urozmaićmy |
| wy | urozmaićcie |