HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← uprawić — definition

Conjugation of uprawić

Regular CEFR B1
uˈpra.vit͡ɕ

to cultivate, to work Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
uprawić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja uprawiłem
ty uprawiłeś
on / ona / ono uprawił
my uprawiliśmy
wy uprawiliście
oni / one uprawili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja uprawiłam
ty uprawiłaś
on / ona / ono uprawiła
my uprawiłyśmy
wy uprawiłyście
oni / one uprawiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono uprawiło
Czas przyszły
ja uprawię
ty uprawisz
on / ona / ono uprawi
my uprawimy
wy uprawicie
oni / one uprawią
Tryb rozkazujący
ty upraw
my uprawmy
wy uprawcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary