Conjugation of upolować
u.pɔˈlɔ.vat͡ɕo człowieku: zabić dzikie zwierzę dla zaspokojenia głodu lub dla rozrywki Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | upolować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | upolowałem |
| ty | upolowałeś |
| on / ona / ono | upolował |
| my | upolowaliśmy |
| wy | upolowaliście |
| oni / one | upolowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | upolowałam |
| ty | upolowałaś |
| on / ona / ono | upolowała |
| my | upolowałyśmy |
| wy | upolowałyście |
| oni / one | upolowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | upolowało |
Czas przyszły
| ja | upoluję |
| ty | upolujesz |
| on / ona / ono | upoluje |
| my | upolujemy |
| wy | upolujecie |
| oni / one | upolują |
Tryb rozkazujący
| ty | upoluj |
| my | upolujmy |
| wy | upolujcie |