Conjugation of upośledzić
u.pɔˈɕlɛ.d͡ʑit͡ɕto compromise, to cripple, to handicap, to impair, to retard (to cause impairment of) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | upośledzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | upośledziłem |
| ty | upośledziłeś |
| on / ona / ono | upośledził |
| my | upośledziliśmy |
| wy | upośledziliście |
| oni / one | upośledzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | upośledziłam |
| ty | upośledziłaś |
| on / ona / ono | upośledziła |
| my | upośledziłyśmy |
| wy | upośledziłyście |
| oni / one | upośledziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | upośledziło |
Czas przyszły
| ja | upośledzę |
| ty | upośledzisz |
| on / ona / ono | upośledzi |
| my | upośledzimy |
| wy | upośledzicie |
| oni / one | upośledzą |
Tryb rozkazujący
| ty | upośledź |
| my | upośledźmy |
| wy | upośledźcie |